Wind whispered in my ears
To kindle sweet nostalgia
That which forever bears
The effects of ambrosia;
Loaded with pain and gain
Life stands up to be sturdy
Through the shine and rain
Only to survive the hardy;
Slow and graceful ageing
Brings along experience
That guides for a winning
With a bliss of elegance;
A touch of tranquility in life
Prevails during endeavour
When the soul with divinity
Leaves its footprint for ever!
-S.Chandrasekar
The beauty of cloudless sky
Looks aesthetically capturing.
Across the far endless infinity
Glittering bright stars scattered
With colours of silver and blue
Bring out a sensational poetry.
A scenic frame captured in dark
Rejuvenates a distant travel joy
To rediscover a forgotten bonding
With celestial bodies of milky way.
The silhouette tree waving or not
Is a special object of mystic theme
My mind lives in it every moment
To enjoy the oneness with nature!
-S.Chandrasekar
தமிழ்நாடு முழுவதும் சாலைகளுக்கும் பகுதிகளுக்கும் ஏற்கனவே அரசியல் தலைவர்கள், தியாகிகள் மற்றும் உள்ளூர் பிரமுகர்களின் பெயர்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. காந்தி நகர் சாலை, வல்லபாய் படேல் சாலை, ஆறுமுக நாயக்கர் எஸ்டேட், வேட்டுவ கவுண்டன் பாளையம், பாப்பாதியம்மாள் தெரு, தம்பு செட்டி சாலை, கெங்குரெட்டி தெரு, அப்பு முதலி தெரு, ஆரியகவுடா சாலை என இன்னும் பல உதாரணங்களைக் காட்டலாம். வெட்டி நேரத்தைக் கழிக்க நல்லதொரு பழைய பொழுதுபோக்கு அம்சம் நகராட்சிக்குக் கிடைத்துள்ளது.
காந்தி இனி மோகன்தாஸ் ஆகலாம். ஆனால் தாஸ் என்றால் சேவகன் அடிமை என்று பொருள்படும் என்பதால் அது கண்டனத்திற்குரியது. மோகன் என்றும், மற்றவை எல்லாம் அம்மாள், கெங்கு, தம்பு, அப்பு, வேடன் என்று நல்லவிதமாக மாற்றப்படலாம். ஆரிய-கவுடா இரண்டும் விவகாரமானவை. எதுவும் வேலைக்கு ஆகாது என்றால் இஸ்லாமியர்களின் பெயர்களை வைக்கலாம் ஆனால் அந்தப் பெயர்களிலும் ராவுத்தர் சையது பாஷா அலி எல்லாம் சாதியைக் காட்டிவிடும்.
ஆக சுவிசேஷமாய் ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட கிறித்தவ பெயர்களைச் சூட்டுவதே சரி! 😄😂
- எஸ்.சந்திரசேகர்
நம் ஜனாதிபதியின் மெய்க்காப்பாளராக இருந்த மேஜர் ரிஷப்சிங் சம்பயல் கடந்த மாதம் இறுதியில் தன் பன்னிரண்டு வருட ராணுவப் பணியிலிருந்து விடுவித்துக் கொண்டார். முப்பது வயதான இளைஞர் துடிப்புடன் மிடுக்குடன் செயல்படுவதை நான் ரசித்துப் பார்த்திருக்கிறேன்.
இத்தனை ஆண்டுகள் தன் பெற்றோரை விட்டுப் பிரிந்திருந்ததும், அவர்களுடன் இராணுவ இணைப்பு ஃபோனில் பேச முடியாத சூழலில் இருந்ததாலும், தன் குடும்பத்திற்கு மகனாக ஆற்றவேண்டிய கடமைகள் இருப்பதாலும் இந்த முடிவை எடுத்ததாக ஒரு பேட்டியில் மனம் திறந்து சொல்லியிருந்தார். தன்னைப் பற்றிய வதந்திகளும் விமர்சனங்களும் பரவி வருவதைக்கேட்டு பெற்றோர் மிகவும் வேதனையடைந்தனர் என்றார்.
குறைந்தபட்ச 20 வருடப் பணிக்காலம் இல்லாததால் இராணுவ ஓய்வூதியம் கிடையாது. ஊடகவியல் சார்ந்த வருவாய் ஈட்டும் சில திட்டங்களை அவர் வைத்திருப்பதாகச் சொன்னார். திருமதி முர்மு அவர்களும் இவரும் பெற்ற தாய்- மகன் உறவாகவே வெளிப்பட்டனர்.
'என் தாய்நாட்டிற்கு இயன்றவரை சேவை செய்தாயிற்று, இனி பெற்றோர்க்கு சேவை செய்ய வேண்டும். என்னுடன் படித்தவர்கள் நண்பர்கள் எல்லோரும் இயல்பாக வாழும் வாழ்க்கையை என்னால் வாழ முடியாமல் போனது. வெளியுலகம் அறியாமல் சமுதாயத்தில் உறவாட முடியாமல் நான்கு சுவர்களுக்கு உள்ளே அடைப்பட்டதுபோல் இறுக்கமாக உணர்ந்தேன். இந்திய ராணுவத்தில் பணியில் சேர்ந்து கம்பீரமான அந்தச் சீருடையைப் போட வேண்டும் என்பதே 16 வயதினில் என் பள்ளிப்பருவக் கனவாக இருந்தது. அதுவே இனிமேல் வேண்டாம் என்று மனம் நினைத்தது. அதனால் பணியிலிருந்து விலகினேன்' என்று பேசினார்.
இராணுவ வீரராக நிறைய தியாகங்கள் செய்தாக வேண்டும் என்று தெரிந்தே இப்பணியில் சேர்ந்திருப்பார். இலட்சியக் கனவுடன் சேர்ந்து இத்தனை ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பிறகு அது வெறுப்படையச் செய்யும் என்பதை அவர் சற்றும் எதிர்பார்த்திருக்கமாட்டார். தேசமா குடும்பமா, என்று வரும்போது நிலைப்பாடு மாறியிருக்கும்.
வீணர்களும் தத்திகளும் தம்முடைய தொகுதியில் எந்தவொரு சமுதாயப் பணியும் செய்யாமல் ஐந்தாண்டுகள் எம்எல்ஏவாக இருந்த பின் உரூ.20000 முதல் 60,000 வரை அந்தந்த மாநிலம் நிர்ணயித்த மாதாந்திர ஓய்வூதியமும், ஆண்டுக்கு 1 லட்சம் ரூபாய் மருத்துவ செலவுக்கும் பெறுகின்றனர். இதுவே மாநில நிதித்துறைக்குப் பெருஞ்சுமை!
மேஜர் ரிஷப்சிங் சம்பயால் போன்ற கர்ம வீரர்களுக்குச் சிறப்பு ஓய்வூதியத்தைத் தர பாதுகாப்புத் துறை பரிந்துரை செய்ய வேண்டும். போய் வா தம்பி, வெற்றி பெற வாழ்த்துகள்! 💐
-எஸ்.சந்திரசேகர்
தாமா, வியாளா, கடா, இதெல்லாம் போர் புரியவல்ல அசுரத்தனமான பதுமைகள். அசுரர்களின் தலைவன் சம்பாரனால் மந்திர சாதனைகள் மூலம் உயிரூட்டப்பட்ட இவற்றுக்கெல்லாம் முற்பிறவி, அகங்காரம் என்று எதுவுமில்லை. அதனால் இவற்றைத் தோற்கடிப்பது கடினம் என்கிறது புராணம்.
கடவுளர்களுக்கு எதிராக அவற்றைப் போர் புரிய வைத்தால் அதை தோற்கடிப்பது முடியாத காரியம். அதனால் பிரம்மதேவனை அணுகி உபதேசம் பெற, அவரோ “அசுரப்பதுமைகளுக்குள் ‘நான்’என்ற அகங்கார தன்னுணர்வை விதைத்து விட்டால் எளிதில் அவற்றை வென்றிடலாம்” என்றார். சொன்னபடியே விதைத்து விட, பதுமைகளின் அகவலிமை நீர்த்துப்போனது. அதனால் தோற்றுப்போயின. இதன்பிறகு அவற்றுக்கும் தொடர் வினைப்பயன் வந்து சேர பல பிறவிகளை எடுக்கும்படி ஆனது.
இந்த தாமா வியாளா கடா என்பவைதான் பிற்பாடு பீமா, பாஸா, த்ருதா என்ற பிறப்புகளை எடுத்ததாக, வால்மீகி எழுதிய யோக வஸிஷ்ட நூலில் உள்ளது. 'வசிஷ்ட மஹாராமாயண தாத்பர்ய பிரகாசம்’ என்ற வடமொழி நூலை அடித்துத் தேடிப்பார்த்தேன், அத்தியாயம் 33இல் இந்த செயற்கை நுண்ணறிவு திறனூட்டப்பட்ட பதுமைகளைப் பற்றி, அவை உயிர்பெற்று மும்மலங்கள் ஈட்டி சாதாரணப் பிறவிகளை எடுத்து, அதன் பின் மோக்ஷகதி அடைந்தவரை விஷயங்கள் உள்ளன. சூரசம்ஹாரம் முதல் மகிஷாசுரவதம் வரை நடந்த எல்லாமே இந்த அடிப்படையில் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு, அகங்காரம் விதைக்கப்பட்டு, பல பிறவிகள் எடுத்ததபின் வதம் செய்யப்பட்டு, இறையோடு ஐக்கியமாகிவிடுவது என்பது நமக்குத் தெரிந்த கதைகள்தான்.
அதெல்லாம் சரி, நம் போகநாதர் இதைப்பற்றிச் சொன்னது என்ன? தன் எழாயிரத்தில் நான்காம் காண்டத்தில் ‘பதுமை வித்தை’ பற்றி சொல்லியுள்ளார். கோட்டைக்குள்ளே படைகளின் எதிரே நின்று பேசும் தளபதி போல் ஒரு பெண் பதுமையானது, கையில் வாளும் கேடயமும் ஏந்தி நிற்க, அதை எட்சிணி மந்திர வசியம் மூலம் பேச வைத்து, வாளையும் சுழட்டி வீசச்செய்து, பலருடன் போர் புரியச் செய்யமுடியும் என்று கூறியுள்ளார். இக்காலத்தில் செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு இயந்திர ரோபோ போன்றே நினைத்துக்கொள்ளலாம்.
வெளிநாடுகளில் செய்தி வாசிப்பாளர், ரோபோ நாய், ஹோட்டல் சர்வர், விண்வெளிக்குப்போகும் இயந்திர மங்கை, அலுவலக வரவேற்பாளர், அறுவை சிகிச்சை மருத்துவர், என்று எல்லாமே ரோபோ மயமாகிவிட்டது. அப்படி என்றால் நம் சித்தரிஷிகளின் வாக்கும் உண்மையே!
-எஸ்.சந்திரசேகர்
கோபத்தில் ஒருவரை யாரேனும் 'கட்டையில போறவனே' என்று வசை பாடினால் அது எனக்குச் சிரிப்பை வரவழைக்கும். ஒரு கட்டை இன்னொரு கட்டையைத் திட்டுது என்று நினைத்துச் சிரிப்பேன்.
"உண்ட மயக்கம்.. தூக்கம் வருது.. இப்படி கொஞ்சம் கட்டைய சாய்ச்சிக்கிறேன்."
"அவன் செம்ம நாட்டுக்கட்டை போல"
"டேய், இது உழைச்சு காப்பேறிய வைரம் பாய்ஞ்ச கட்டைடா"
நகைச்சுவையாக, ஆபாசமாக, வீரமாக, மேலே உள்ள இந்த வர்ணனை எல்லாம் இந்த அழுகும் உடலென்னும் கட்டையைப் பற்றியது என்பது விளங்கும். பாடை என்னும் கட்டை மீது போகும் கட்டையைப் பற்றியதுதான் முதல் வரியில் உள்ளது.
அவ்விதம் கட்டையில் சுடுகாடு போய்ச் சேராமல் தூலமாக இந்தக் கட்டையுடன் அப்படியே கயிலாயம் (எ) காடுவெளிக்கு ஏறிப்போனால் என்ன சொல்வார்கள்? 😄
-எஸ்.சந்திரசேகர்
இங்கே பதிவில் இருப்பது உண்மையான தத்துவார்த்தமான நல்ல கருத்துள்ள படம்.
இன்னொரு பிறவியே வேண்டாம் சாமி என்றும், வாழும்வரை நோயற்ற ஆரோக்கியம் இருந்தால் போதும் என்றும், எப்படியாவது உயிர் பிழைத்து மீண்டு வந்தால் போதும் என்றும், இனியும் வாழப்பிடிக்கவில்லை விபரீத முடிவு வேண்டும் என்றும், இதுபோல் ஒவ்வொருவரும் பல வேண்டுதல்களை வைக்கிறார்கள். இதில் சரி/ தவறு என்று எதுவுமில்லை. அவரவர் அனுபவங்கள் தந்த வலியும் வேதனையும், புத்தியின் செயல்படும் அக்கணம் நிலவும் சூழலுமே இதை முடிவு செய்யும்.
நிறைவான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தான் என்றும், ஆயுசு கெட்டி போல எப்படியோ பிழைச்சிட்டான் என்றும், வாழ வேண்டிய வயசுல தப்பான முடிவைத் தேடிகிட்டான் என்றும், சமூகத்தில் பல விமர்சனங்கள் வரும். எதுவாயினும் எல்லா முடிவுகளும் முடிவானவையே என்பது கர்மாவின் தத்துவக் கோட்பாடு. புல் பூண்டு மிருகம் மனிதன் என்று நிலைகள் உயர எத்தனை லட்சம் பிறவிகள் எடுத்து ஓர் ஆன்மா முன்னேறுகிறது என்பதைச் சிவபுராணம் நன்கு உணர்த்துகிறது.
அப்படி இருக்கும்போது இந்த ஆன்மா சிவனுக்குச் சொந்தமானது. நாம் அதன் காப்பாளர்கள் மட்டுமே! பிறவி தோறும் வந்துவிட்டுப்போகும் நமக்கு அதை அவனிடமே துப்புரவாக ஒப்படைப்பது வரை பிறவிப் பணி ஓயாது, அதன் மீது உரிமையைக் கோர முடியாது.
-எஸ்.சந்திரசேகர்
இப்படத்திலுள்ள ஜோதிடர் காணொளி ஒன்றில் "ஒவ்வொரு வம்சத்திலும் அதன் குலதெய்வம் எத்தனை தலைமுறை வரைக்கும் காக்கும்?" என்பதைப் பற்றிப் பேசினார்.
அந்த விளக்கம் எதுவும் எனக்குத் திருப்திகரமாக இருக்கவில்லை.
வம்சத்தில் ஒரு மூதாதையர் இருந்தார் என்றால் அவரிலிருந்து அதிகபட்சமாகப் பதினான்கு தலைமுறைகள் தொடர்ந்து அந்த வம்சக் கிளைகள் வரும். வம்சத்தில் ஒரு குடும்பத்தில் எல்லாருக்கும் உடனே நின்றுவிடாது. அதில் ஒரு மகனுக்கு நிற்கும். அடுத்த தலைமுறையில் அவன் அண்ணன் / தம்பி யாருக்கேனும் நிற்கும். அடுத்த தலைமுறையில் அவன் பங்காளிக்கு நிற்கும். குலதெய்வத்தை ஆராதிக்க இப்படி ஏதோ ஒரு கிளையில் இன்னும் பல தலைமுறைகளுக்கு அக்குலதெய்வம் தொடர்ந்து கொண்டேதான் இருக்கும். தெய்வம் எக்காலத்திலும் விட்டுப்போகாது.
சங்கிலித் தொடரில் விட்டுப்போவது அதுவல்ல நாம்தான். அதாவது இனி அந்த வம்சத்தில் நாம் பிறப்பு எடுக்க அவசியமில்லாதபோது நின்றுபோகும். ஒரு தந்தைக்கு மூன்று மகன்கள் என்றால் ஒருவனுக்குப் பெண் குழந்தை மட்டும் இருக்கும், இன்னொருவனுக்கு குழந்தை இல்லாமலோ திருமணம் ஆகாமலோ இருக்கும், ஒருவனுக்கு ஆண் வாரிசு இருக்கும். அக்குடும்பம் அடுத்த தலைமுறைக்கு வளராமல் படிப்படியாகக் குறைந்து போய் குலதெய்வ ஆராதனை நின்றுபோகும். அதுவே பெரியப்பன்/ சிற்றப்பன் மகன்களுக்கு ஆண் வாரிசுகள் இருக்கலாம். அவர்களது அடுத்த தலைமுறையில் தொடர்ந்து ஒரு கட்டத்தில் ஒவ்வொன்றாய் நிற்கலாம்.
ஆக இப்படியாக வம்சாவளியில் தன் மகன்/பங்காளி வயிற்றுப் பேரன்கள் கொள்ளுப்பேரன்கள் ஒவ்வொன்றாய் விடுபடும். அதற்கேற்ப அவரவர் ஜாதகத்தில் 12 ஆம் வீட்டில் குருவின் நிலை அமையும். குலதெய்வம் அதுவரை காலாவதி ஆகாது. தக்க காலத்தில் வம்சத்தில் ஒவ்வொருக்கும் விடுதலை தந்து அனுப்புகிறாள். அந்த வம்சத்தில் ஏதோவொரு கிளை தொடராமல் முற்று பெறும் மற்றவை கொஞ்சம் தொடரும். இது சூட்சுமம் நிறைந்த விஷயம்.
-எஸ்.சந்திரசேகர்
நிழல் விழாது ஏன்? ஆன்மீகமும் அறிவியலும் காட்டும் ரகசியம்!
நம் புராணங்களில் தேவர்களைப் பற்றிப் படிக்கும்போது, அவர்களுக்குப் பூமியில் நடக்கும்போது நிழல் விழாது என்றும், அவர்களுக்கு வியர்வை வராது என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கும். சாதாரண மனித உடலுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட இந்தத் தன்மைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் ஆச்சரியமான காரணங்களைப் பார்ப்போம்:
தேவர்களின் உடல் நம்மைப் போன்ற பஞ்ச பூதங்களின் பௌதிகக் கூறுகளால் (நாடி, நரம்புகள், சதை, இரத்தம்) ஆனது அல்ல. அவர்களின் உடல் முற்றிலும் தூய்மையான ஒளியால் ஆனது.
சதை உடம்பு இல்லாததால், உடலில் இருந்து அசுத்தங்கள் வெளியேற வேண்டிய அவசியம் அவர்களுக்கு ஏற்படுவதில்லை. இதனால் வியர்வை வராது. அவர்களின் உடல் ஒளிரும் தன்மையுடையதாக இருப்பதால், புற ஒளி அவர்களின் உடலை ஊடுருவிச் சென்றுவிடுகிறது. ஒளி தடுக்கப்படாததால், அவர்களின் உருவத்திற்குப் பூமியில் நிழல் விழுவதில்லை.
நவீன அறிவியல் மற்றும் இயற்பியல் ரீதியாக இதை நாம் உற்று நோக்கினால்:
மனித உடலில் தசை இயக்கங்கள் மற்றும் செரிமானம் நடக்கும்போது அதிக வெப்பம் உருவாகிறது. இந்த உடல் வெப்பநிலையைச் சீராக வைத்திருக்கவே வியர்வைச் சுரப்பிகள் மூலம் வியர்வை வெளியேறுகிறது. ஆனால், முற்றிலும் ஆற்றல் வடிவமாக இருக்கும் ஒரு தேவர் உடலுக்குள் ரசாயன மாற்றங்களோ, பௌதிக வெப்பமோ உருவாவதில்லை. அதனால் வியர்வை சுரப்பதில்லை.
அறிவியல் விதிகளின்படி, ஒரு தடிமனான பொருள் ஒளியை வழிமறிக்கும் போதுதான் அதன் பின்புறம் நிழல் உருவாகிறது. ஆனால், தேவர்களின் உடல் ஒளியின் துகள்களான "போட்டான்களால்" ஆன உயர் அதிர்வு நிலையில் இருந்தால், வெளிச்சம் அவர்களைத் தடையின்றி ஊடுருவிச் செல்லும். ஒரு கண்ணாடி அல்லது தூய ஒளியின் மீது மற்றொரு ஒளி விழும்போது நிழல் உருவாகாதது போன்ற தொழில்நுட்பம் இது!
சித்தர்கள் தங்களின் ஆன்மீகப் பயிற்சிகளால் உடலின் அணுக்களை மாற்றி, அழியாத "பிரணவ தேகம்" அல்லது "ஒளி உடல்" பெற்றார்கள் என்று சித்தர் பாடல்கள் கூறுகின்றன. அந்த நிலையை அடையும்போது மனித உடலும் பௌதிக விதிகளுக்குக் கட்டுப்படாமல், இது போன்ற தெய்வீகத் தன்மைகளைப் பெற்றுவிடுகிறது!
இப்படியொரு செய்திப்படத்தை முகநூலில் பார்த்தேன்.
ஆடி மாதம் கிடா வெட்டிப் பலி படையல் போட்டுவிட்டால் குலதெய்வம் ஏமாந்து விடுமா என்ன? அதன் பிறகு அவன் பாவங்கள் செய்யாமல் தரும நெறியைப் பின்பற்றி சத்தியமாய் வாழ்கிறானா? வண்டி வண்டியாய்க் கர்ம பாரம் சுமந்து வந்துவிட்டு ஆண்டுக்கு ஒரு பலி தந்தால் ஊழ்வினை/சாபம்/பாவம் குறைந்து போய் தீர்ந்துவிடும் என்றால் கடன் வாங்கியாவது ஆடு/சேவல் பலியிட்டுப் பழைய கர்மா லோன் எல்லாவற்றையும் அடைத்து விடலாமே!
கிராம தேவதைகள், காவல் தெய்வங்கள், முனீஸ்வரன், மதுரைவீரன், கருப்புசாமி போன்றவைகளைக் குலதெய்வமாக வழிபடும் குடும்பங்களில் ஆடு/கோழி பலியிடும் வழக்கம் தொன்றுதொட்டு உள்ளது. இது அல்லாத மற்றவர்களுக்கு இல்லை. உங்கள் குல வம்சத்தில் பலி படையல் பழக்கம் இல்லாதோர் புதிதாய் இப்படத்திலுள்ள அறிவுரையைப் பின்பற்றக்கூடாது. உஷார்! உங்கள் முன்னோர்கள் செய்து வந்து நடுவில் விட்டுப்போனது என்றால் தொடரலாம். நமக்குத் தெரிந்து பெரும்பாலும் பூசை செய்து பொங்கல் படைத்து வழிபடுவது வழக்கம்.
எனக்குத் தெரிந்து இதுபோல் பலியிடும் குடும்பங்களிலும் வினைப் பயனுக்கு ஏற்ப குலதெய்வம் எவ்வித பாரபட்சம் இல்லாமல் தண்டிக்கிறது. அவர்களுக்கும் இன்னல்கள் ஏமாற்றங்கள் வரத்தான் செய்கிறது. இவ்விதம் பலியிடுவதால் கர்மா முற்றிலும் அழிந்து அக்குடும்பத்து இன்றைய ஆன்மாவினர் சுபிட்சமாய் வாழ்ந்து இன்னொரு பிறவி எதையும் எடுப்பதில்லை என்பதற்கு என்ன சாட்சி? மரபு வழிபாடு வேறாக உள்ளது, புரிதலும் பரப்புரையும் வேறாக உள்ளது. 🥺
-எஸ்.சந்திரசேகர்
