வெளியிட்டால் சாபமுண்டு!

அநேக சித்தர்கள் தங்களுடைய நூல்களைத் தம் அனுமதியின்றி விதியாளி அல்லாதவர்க்குக் கொடுத்தால், கொடுத்தவனுக்குச் சாபம் வந்து சேரும் என்று சொல்லியிருப்பார்கள். அந்நூலை நேர்மையற்று வாங்கியவனுக்கு அந்நூல் பயனற்றதாய்ப் போகும் என்பது சித்தர் வாக்கு. அவனுக்கு உடல்நலம் குன்றிப்போவதுமுண்டு.

போகர் போன்ற ஒரு சில சித்தர்கள்தான் தங்கள் நூலுக்கு எவ்வித சாபமுமில்லை என்று சொல்லியிருப்பார்கள். ஏன்? சில மறைப்பான விஷயங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியதால் இயற்றிய சித்தருக்கே கூட சாபம் வருவதுண்டு. அத்தகைய சமயத்தில் தான் நூலியற்றிய உண்மை நோக்கத்தை விளக்கிச் சொல்லி அதற்கான சாப நிவர்த்தியைத் தன் குரு, பரமகுரு, பரமேஷ்டிகுரு ஆகியோரிடம் பெற்றபின் நூலை அரங்கேற்றுவதுதான் போகருடைய செயல்பாடு. நூலைப் பொய்யென இகழ்ந்தாலோ, அதைத் தந்திரமாக வாங்கித் தீயவர்களுக்கு அளித்தாலோ கடுமையான சாபம் உண்டு.

சுமார் அறுபது ஆண்டுகளுக்குமுன் பழனியில் ஒரு சித்த குடும்பத்தில் ‘போகர் பன்னீராயிரம்’ நூல் கைப்பிரதி இருந்தது. அவ்வூர் வைத்தியர் ஒருவர் அதை வாசிக்க எடுத்துச் சென்று அதைப் பின்னாளில் இலங்கையில் யாருக்கோ நான்காயிரம் ரூபாய்க்கு அவசர நிதி தேவைக்காக விற்றுவிட்டார். அப்படியாக மோசஞ்செய்த அந்த வைத்தியர் பிற்பாடு நொடிந்து போய் மிகவும் துன்பப்பட்டார் என்று அந்தச் சித்த குடும்பத்தினர் என்னிடம் சொன்னது நினைவிலுள்ளது.

இதை எதற்காகச் சொன்னேன் என்றால், நந்தீஸ்வரர் அருளிய நிகண்டு நூலின் சில பாடல்கள் இதுபோன்ற சாபத்தைபற்றிச் சொல்கின்றன. ஈசன் உமையாளுக்குச் சொல்ல அதை உமையாள் நந்திக்குச் சொல்ல, பிற்பாடு அதை மூத்த சித்தர்கள் வழியே பரப்பியதையும் அவர் உரைத்துள்ளார். அருளப்பட்ட விரிவான வடமொழி நூல்களின் சாரத்தைச் சக்தியவள் தமிழில் நந்திக்கு உரைத்தவற்றை உலகோர் நலனுக்காக அதை உள்ளது உள்ளபடியே தமிழில் வடித்து அருளிய நயத்தை விளக்கியுள்ளார். தன்னுடைய அனுமதியும் ஆசிகளுமின்றி இந்நூலை வெளியிட்டால் பாழும் நரகமே வாய்க்கும் என்று சாபமிட்டுள்ளார்.

ஆதலால் கண்ணில் பட்ட எல்லா சித்த நூல்களையும் உரையாசிரியரானவர் தன் போக்கில் படித்து ஆர்வக்கோளாறில் அதைப் பிறரறியச் செய்தால், உரையாசிரியர்க்கு வெகு சாபம் வந்து சேரும். என் மட்டில் நான் இதுவரை இயற்றிய சுருக்கமான நூலுரைகளைப் போகரே பணிக்காத வரை, அவரே சில சூட்சுமங்களை விளக்காத வரை நானாகத் துணிந்து எதையும் எழுத முற்பட்டதில்லை. சில சமயங்களில் சித்தர் உரைத்த பாடலில் வரும் அஷ்டசித்தி, யோகம், சமாதி பற்றிய நுட்பமான வரிகளுக்குப் பொருள் தெரியாதபோது சில மகான்களே கனவிலும்/ நேரிலும் அவற்றைச் செய்துகாட்டி எனக்கு விளக்கியதுண்டு.

ஆகவே, அதீத ஆர்வத்தில் எல்லா நூல்களையும் படிப்பதோ மறைப்புப் பொருளை வெளியிடுவதோ கூடாது. சித்தர் ஆசியுடன் அதை வாசிக்கும் பிராப்தம் நமக்குக் கிட்டினால் பாதகமில்லை. சிலர் ஒரு வேகத்தில் எல்லா சித்தர் நூல்களையும் வாங்கிவைத்து அதில் ஒரு பக்கத்தைக்கூட இதுவரை புரட்டிப்பார்த்து வாசிக்க முடியாமல் பல வருடங்களாய் அடுக்கில் தூசியை ஊதித் துடைப்பதுண்டு. சித்தர் இசைந்தாலே அந்நூலை வாசிக்கப் பிராப்தம் அமையும். ஓம் நமசிவாய!

- எஸ்.சந்திரசேகர்

நல்மனமும் நல்வாக்கும்!

பாரத பூமியில் இறையருள் பெற்ற சீலர்கள் அநேகர் உண்டு. அவர்கள் எல்லோர் நாவிலும் கலைவாணியின் அருள்வாக்கும் தன்வந்த்ரியின் சுகப்படுத்தும் ஆற்றலும் நிரம்ப உண்டு. இவர்கள் எல்லோரும் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் காரணமின்றி வந்து போவதில்லை. யாரிடம் போனால் தீர்வு கிடைக்கும் என்று விதிக்கப்பட்டுள்ளதோ அத்தகையவரிடம் தக்க நேரம் வரும்போது அந்த விதியாளிக்கு ஆலோசனை கிட்டும்.

அப்படிப்பட்ட ஒருவர்தான் அண்மையில் மறைந்த திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த பெரியவர், ஜோதிடர் கந்தையா பிள்ளை அவர்கள், வயது 94. இவர் காணாபத்திய வழிபாடும் உபாசனையும் செய்தவர். தொலைபேசியிலும் நேரிலும் யார் தங்கள் பிரச்சனைகளைக் கூறித் தீர்வு கேட்டாலும் அதற்கு அக்கணமே பிள்ளையாரை வணங்கிட, அவர் இவருடைய ஆக்ஞையில் வந்து உணர்த்துவதை அருள்வாக்காகச் சொன்னவர். மூன்றாவது கண் நிகழ்ச்சியிலும் அவருடைய எபிசொட் வந்தது.

என் வாசகர்கள்/ நண்பர்கள் சிலர் என்னிடம் தங்கள் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு கேட்கும்போது ஐயாவின் நம்பரைத் தந்து அவரை அணுகிக் கேட்குமாறு பரிந்துரை செய்தேன். அவர் தனக்கு வாய்த்த சக்தி மூலம் இச்சமூகம் பயனுற ஒரு சேவையாக ஆற்றிவந்தார். இவரைக் கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக அறிவேன்.

ஒரு சமயம் என் நண்பருக்காக அவரைத் தொடர்பு கொண்டு கேள்விகள் கேட்கலாம் என பேசும்போது, அவர் என்னைப் பற்றி விசாரித்தார். தானாகவே சில தகவல்களைச் சொன்னார். "தம்பி, 'அ' எழுத்தில் பெயர் தொடங்கும் மூத்த சித்தர் உன்னுடன் இருந்து உனக்கு வழிகாட்டி அருள்கிறார், சித்த நூல்களை எழுதுவதால் பலருடைய கண் திருஷ்டி விழும் என்றாலும் அது தானாக அகன்றிட உன் குலதெய்வம் காத்தருள்வாள்" என்று அப்போது சொன்னார்.

அவர் பேசியவை எல்லாமே இன்றும் என் செவிகளில் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அவருடன் தொடர்பில் இருந்தது ஒரு பேறு. ஓம் சாந்தி!

Adisankara!

 

மீனாட்சியின் ஆனந்தம்!

ஆர்யாம்பா பெற்ற உன்னத சங்கரா 

அகிலம் போற்றும் உன் சச்சரித்திரா

அகண்ட ஞானவொளி ஜீவன்முக்தா

அகமகிழ ஆட்கொண்ட அம்ருதகவிதா

அற்புத நடையில் சௌந்தர்யலஹரி

அபாரமாய் வடித்த க்ருதி பஞ்சரத்னா

ஆனந்தம் தர அஷ்டகமும் புஜங்கமும்

ஆத்மார்த்தம் உரைக்க பஜகோவிந்தம்

அத்வைத தத்துவ மஹாதேவ ரூபா

ஆம்னாயம் நிறுவிய வேதாந்த சாரா

அழகழகு உன் வர்ணனைகள் சிறப்பு

ஆசி தந்தோம் விஜயீபவ சர்வக்ஞா!

-எஸ்.சந்திரசேகர்

வழி பிறக்கட்டும்!

சந்தைத் தெருவில் நேற்று மாலை ஓர் இளம் பெண் அவளுடைய மகனுடன் நடைபாதை கடைக்கு வந்தாள். அவள் நாலு வீட்டில் வேலை செய்து குடும்ப பாரத்தைச் சுமக்கிறாள் என்பது அவளுடைய பேச்சில் தெரிந்தது. மஞ்சள் கிழங்கு மற்றும் கரும்பு விற்கும் இடத்தில் நின்றாள்.

“அம்மா, அம்மா இதோ கரும்பு.. எனக்கு முழு கரும்பு வாங்கிகுடு” என்றான் ஐந்து வயது மகன்.

“அண்ணே! முழு கரும்பு, மஞ்சள் கொத்து தோரணம் எல்லாம் எவ்ளோ?” என்று கேட்டாள்.

“மஞ்சள் கிழங்கு இருபத்தஞ்சு, கரும்பு அறுவது, தோரணம் பதினஞ்சு, பழம் கிலோ அம்பது” என்று பதில் வந்தது.

“அம்மா, இந்த கரும்புதான் வேணும்” என்று அச்சிறுவன் தானே பெரிய கரும்பு ஒன்றைக் கட்டிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்தான்.

“அது வெல அதிகம்டா. அம்மா கையில் அவ்ளோ காசு இல்ல. மத்த ஜாமான் வாங்கணுமில்ல... இப்போ ஒரு துண்டு வாங்கித்தறேன்” என்று அவன் கோபிக்காதவாறு எடுத்துச் சொன்னாள்.

“ம்ம்.. போ.. என்ன ஏமாத்தர.. இதுதான் வேணும்” என்று அடம்பிடிக்க ஆரம்பித்தான்.

“டேய், உன் அப்பனை வேலைக்கு யாரும் கூப்பிடல. சும்மாதான் குந்திகினு இருக்கு. அது வேலைக்குப்போய் காசு கொடுத்தா இதெல்லாம் வாங்கித் தருவேன். நான் வேலை செய்யற வூட்ல நாளைக்குத்தான் இனாம் தருவாங்க.. ரேஷன் கடையில் குடத்த கரும்ப முந்தாநேத்தே நீ தின்னுட்டே.. இன்னும் வேணுமா? இருமல் வரும்டா...” என்றாள்.

“எனக்கு தீவாளிக்கும் சொக்கா எடுக்கல இனிப்பும் வாங்கித்தறலே” என்று அழ ஆரம்பித்தான்.

“என் கண்ணு இல்ல... அவங்க வூட்ல எல்லாம் நாளைக்கு குடுக்குற கரும்பு உனக்குத்தான்” என்று இவள் கெஞ்சி சமாதானப் படுத்தினாள். அவன் மௌனமாகி முகத்தில் ஏமாற்றமும் கண்களில் நீரும் இருந்தன.

“கரும்பு அம்பது ரூவா போட்டு தரேன். வாங்கிக்கோ. அது கம்மியில்ல” என்றார் கரும்புக்காரர்.

“இல்லணா .. பத்து ரூபாய்க்கு ஒரு துண்டு தாங்க” என்று கேட்டு வாங்கினாள்.

“எம்மா... இஸ்கேல்ல விட இத்துனூண்டு இருக்கு. வேணாம் போ” என்று கோபத்தில் கைகால் உதறினான்.

இவனிடம் இனி கெஞ்ச முடியாது என்று நினைத்து அவன் முதுகில் ஒன்று வைத்தாள். அவன் கண்களில் நீர் தாரையாக வழிந்தது. தரதரவென இழுத்துக்கொண்டு கூட்டத்தில் மறைந்தாள். அவள் தன்மானமும் வைராக்கியமும் கொண்டவள் என்பது புரிந்தது.

‘கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது அதனினும் கொடிது இளமையில் வறுமை’ என்று ஔவையார் பாடியது என் நினைவுக்கு வந்தது. சிறு பிராயத்தில் குழந்தைகள் கொண்டாடி மகிழும் தீபாவளிக்கும் பொங்கலுக்கும் வழி இல்லையென்றால் என்ன சொல்வது? அந்த வடு அவனுடைய நினைவில் ஆழமாகப் பதிந்துவிடும். இறைவா, தை பிறந்தது, இனி வழி பிறக்கட்டும்! வாழ்க்கை ஏற்றம் பெறட்டும்!

Kindle மின்னூல்கள்

இந்தப் புத்தாண்டு தொடக்கத்தில் அமேசான் கிண்டில் தளத்தில் வெளியான என் மின்னூல்கள். கிண்டில் சந்தாதாரர்கள் வாசிக்கலாம். இவற்றை அச்சு நூலாக வெளியிடவில்லை.

ஒரு சிலை மூன்று கொலை (ASIN: B08RWDTQ2S)

கடவுச்சொல் (ASIN: B08SQRR5SB)

எதற்கும் அஞ்சேல்! (ASIN: B08SLCTX43)

தெய்வத்தை ஒதுக்கிப் பார்க்கணுமா?

இரு இரு... முதலில் ஆரிய கடவுள் திராவிட கடவுள் என்றாய் (எங்கள் கொள்ளுபாட்டன் தலைமுறை).. அப்புறம் சமஸ்கிருத கடவுள் தமிழ் கடவுள் என்று பிரித்தாய் (எங்கள் பாட்டன் தலைமுறை) ... அப்புறம் சிறுதெய்வம் பெருந்தெய்வம் என்று பிரித்தாய் ( எங்கள் அப்பா தலைமுறை).. அப்புறம் வடநாட்டு கடவுள் தென்னாட்டு கடவுள் என்று பிரித்தாய்.. வேத கடவுள் கிராம கடவுள் என்று பிரித்தாய்.. இப்படி எங்கள் தெய்வங்களை கூறுபோட்டு கூறுபோட்டு அவை வேறு தெய்வம் இவை வேறு தெய்வம் என்று குறுக்கிக் கொண்டே வந்தாய்.. கடைசியாக எஞ்சியது மாரியம்மன் கருப்பனார் எங்கள் குலதெய்வங்களும் முருகனும் தான்.. இவை சூத்திர தெய்வங்கள் என்று பார்ப்பனர் சாடியதாகச் சொன்னாய்.

இப்போது முருகனை ஒதுக்கு என்று கூறுகிறாய் கந்த சஷ்டி கவசத்தை விமர்சிக்கிறாய்.. குலதெய்வத்தை ஒதுக்கு மாரி முனி கருப்பனை ஒதுக்கு, என்றும், அவை பார்ப்பனர் பிடியில் உள்ளது என்றும் சில கம்யூனிஸ்ட் திராவிட விஷமிகள் பேசவும் புத்தகம் போடவும் ஆரம்பித்துவிட்டனர், இன்று அப்படிப்பட்ட ஒரு நூல் என் கைக்கு வந்தது (இது இந்த தலைமுறைக்கு).

நிற்க, வழக்கம்போல இவர்கள் வெளிநாட்டு (முதலாளிகளின்) தெய்வங்களை விமர்சிப்பது இல்லை. இவை தற்செயலாக நடப்பது போல தெரியவில்லை பல்வேறு தரப்பினர் ஆங்காங்கே பேசி வைத்துக்கொண்டு ஒருங்கே செயல்படுகிறார்கள். உஷார் மக்களே உஷார், இந்த கைக்கூலி கும்பல் எதெல்லாம் தவறு என்கிறதோ அவை எல்லாம் சரி, எவன் எல்லாம் கெட்டவன்கிறதோ அவனெல்லாம் தான் உத்தமன்.

அடையாளம் இழக்கும் போகர்!

சீனாவில் போகர் கூடுவிட்டுக்கூடு பாய்ந்து ஒரு முதியவர் உடலில் பிரவேசித்தார். திடீரென்று தத்துவம் பேசும் ஒரு முதியவர் வரவே அது யாரென குவாங்சு நகரத்தினர் அறியாததால் அவரை ‘மூதறிஞர்’ (Laotzu லாவோட்சு) என்று அழைத்தனர். உண்மையான பெயர் தெரியவில்லை. வேற்று தேகத்தோடு அவர் அங்கு இருந்ததை “பரங்கியர் தேசத்தில் பன்னீராயிரம் வருடங்கள் இருந்தேனே” என்று கூறியுள்ளார். தான் சீனப்பிரஜை என்றால் பரங்கியர் தேசம் என்று சொல்லியிருப்பாரா? தேகத்தால் சீனராக இருந்தாலும் உள்ளே இருப்பது நம் சிவசித்தர் தானே? ஆனால் கூடுவிட்டுக்கூடு பாய்ந்ததை அவர் எந்த நூலிலும் வெளிப்படுத்தியதில்லை.

சீன வரலாற்றுச் செய்திபடி லாவோட்சு பதிமூன்று பிறவிகள் எடுத்தார் என்றும், ஒவ்வொரு பிறவியும் சுமார் 900 முதல் 1000 வருடங்கள் வரை நீடித்ததாகச் சீன வரலாற்றுப் பக்கங்களில் படித்தேன். அப்படி என்றால் மேலே போகரின் கூற்று சரிதான்! அகத்தியர் வாக்கில் “பூமிதனில் கணநேரம் தங்கா பாலகா, பரங்கியர் தேசத்தில் (போயாங் என) பெயர்க்கொண்ட சித்து” என்று போகரைப் பாராட்டும்போது மேலேயுள்ள உண்மை வலுப்பெறுகின்றது.

தமிழிலும் சீனத்திலும் பல நெடிய நூல்களை இயற்றினார். நம் கழகத்து நூலாசிரியர்களைப் போலவே அந்த நாட்டிலும் சிலர் உள்ளனர். லாவோட்சுவின் படைப்பு எதுவும் அவருடையதே இல்லை, இங்குமங்கும் யாரோ எழுதியதை எல்லாம் கோர்வையாகச் சேகரித்துத் தொகுத்த ஒரு நூல்தான் அது என்போர் உண்டு. நம்முடைய கட்டுரையாளர்கள்/ சொற்பொழிவாளர்கள் / யூடியூப் காணொளிகள் எல்லாம் போகரைச் சீனர் எனச் சொல்லி வருவதுகூட தவறில்லை ஆனால் அவரை மயன் வம்ச விஸ்வகர்ம பொற்கொல்லர் என்று சொல்லாமல் குயவன், வண்ணான் என்று தத்தம் போக்கில் பரப்புரை செய்கின்றனர். அந்தச் சீன தேகத்து முதியவர் வேண்டுமானால் குயவராகவோ வண்ணாராகவோ வாழ்ந்திருக்கலாம்.

அவருடைய தாவோதிஜெங் என்ற சீன நூலிலுள்ள பாடல்கள் எல்லாமே தத்துவம் மதம் யோகம் சார்ந்தே உள்ளது. அதனூடே தற்காப்பு நெறிகளும் அடங்கும். பல பாடல்களில் வேதம்/உபநிடதம் கோடிட்டுக் காட்டும் துவைத்தம்/அத்வைத்தம் சான்றுகளும், கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு உபதேசித்த கீதையும், அருணகிரி நாதருக்கு முருகன் உபதேசித்த மொழியும் சற்றும் மாறாமல் அப்படியே வந்து போகின்றன. தான் ஆதியில் முருகனாய் கிருஷ்ணனாய் வந்து போன அவதாரச் சுவடு இங்கே பாடல்களில் வெளிப்படுகிறது. ஆறாம் காண்டத்தில் போகர் தன்னுடைய குலத்தைப்பற்றிச் சொன்னாலும், யாரோ எங்கோ சொன்னதை இன்னும் நம் மக்கள் பரப்பிக்கொண்டு இருப்பார்கள்.

சிவசித்தர்களுக்குச் சாதியில்லை, அவர்கள் எல்லோரும் ஒரே குலம் ஒரே மொழி. அவர்களுடைய சாதிகளை அறிந்துகொண்டு என்ன செய்யப்போகிறோம் என்று தூய தமிழ் நேசர்கள் வரிந்து கட்டிக்கொண்டு விமர்சிப்பார்கள். ஒவ்வொரு சித்தருடைய பிறப்பு /சாதி/ தலைமுறை / சமாதி பற்றிப் பல பாடல்களில் உரைத்த போகருக்கு நம் கலிகால மக்களின் எண்ணங்கள் பற்றி எதுவும் தெரியாது பாருங்கள்!

நாகை சூடாமணி விஹாரம்

சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நாகபட்டினம் பகுதியில் மூன்று விதமான பௌத்த மார்க்கங்கள் பின்பற்றப்பட்டன என்று பழைய திபெத் மற்றும் சோழ ஆவணங்கள் மூலம் அறிகிறோம். இதில் எனக்கு எப்போதுமே சந்தேகம் இருந்துள்ளது. என்னுடைய பழைய பதிவில் காஞ்சி பௌத்த விஹாரம் பற்றி விவரித்தபோது, திருமழிசை மருந்தீசர் கோயிலுக்குள் தூணின் உத்தரத்தில் விநாயகர் சிலை அருகே ஒரு புத்தர் சிலை பூணூலோடு காட்சி தந்தது. அதற்கு எவ்விதத்திலும் மஞ்சள் குங்குமம் பூசப்படாமல் அது அதுவாக இருந்தது. அங்கே இந்தச் சிலை இருப்பது ஆச்சரியம் என்று அப்பதிவில் சொல்லியிருந்தேன். அது உங்களுக்கு நினைவுள்ளதா?

முதல் மார்க்கம் சைவ நெறியை அடியொட்டியும், இரண்டாவது சித்தரிஷிகள் பயிலும் யோக மார்க்கம் என்பதும், மூன்றாவது மார்க்கம் குருமார்கள்/ஆசான்கள் போதிப்பது என்பதாகும். இதைப்பற்றி வீரசோழியம் என்ற பழைய தமிழ் இலக்கண நூல் குறிப்பிட்டுள்ளது. நாகபட்டினத்தில் சூடாமணி விஹாரம் கட்டவும், காயாரோகணேஸ்வரர் சுவாமி கோயிலுக்கும் ஸ்ரீவிஜயா- சுமத்ராவின் மன்னன் பெரும் நிதி வழங்கினான் என்பது கல்வெட்டுச் செய்தி.

கடந்த 18 ஆம் நூற்றாண்டு வரை நாகையில் கடலிலிருந்து பார்த்தால் துறைமுகப் பட்டினத்தையொட்டி அடுக்கு தளங்கள் கொண்ட ஒரு நெடிய சீன கோபுரம் கம்பீரமாகத் தெரிந்தது என்று ஆங்கிலேயரின் ஏட்டில் பதிவாகியுள்ளது. கடந்த 19 ஆம் நூற்றாண்டில் சீன கோபுர இடிபாடுகளுக்கு அடியில் நிலவரையிலிருந்து முன்னூறுக்கும் மேற்பட்ட புத்த விக்ரகங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன என்பது ஆவணத்தில் உள்ளது. அதில் சில சிலைகளில் சிகை பூணூல் விபூதி வசைக்கோடுகள் உள்பட எல்லாமே இருந்துள்ளது ஆச்சரியம். சிலவற்றில் நாமமும் உள்ளதைப் பார்க்கும்போது பௌத்தம் என்பது சைவ-வைணவ நெறிகளையும் ஒரு காலத்தில் கொண்டிருந்தது என்பது புரிகிறது. ஒரு வெண்கல புத்தர் சிலையின் கீழே ‘வாழ்க வளம்! ஆகம (நிகாய) பண்டிதர்களுக்கு முக்தி அருள வந்த (புத்த) நாயகரைப் போற்று’ என்ற வரிகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதாக அருங்காட்சியக ஆவணம் சொல்கிறது.

இன்றும் பௌத்த கொள்கைகளைப் போற்றும் மஹாயான மஹாபரிநிர்வாண சூத்திரம் நூலில் ‘ஆத்மனே தத்வம் (மெய்), ஆத்மனே நித்யம் (முடிவற்றது); ஆத்மனே குணம் (ஒழுக்கம்), ஆத்மனே சாஸ்வதம் (அழியாதது), ஆத்மனே துருவம் ( நிலையானது), ஆத்மனே சிவம் (சுபம்)” என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆகவே சத்திய சாதாசிவமான நித்திய சிவத்தைப் போற்றும் விதமாகவே அந்நூல் இருந்துள்ளது.

போகர் தன்னுடைய பெருநூலில், தன் குரு காலாங்கிநாதர் மேருவில் தசாவதார ரிஷிகளைத் தரிசிக்கும்போது பலராமரிஷிக்கு அடுத்தபடியாக பௌத ரிஷியாரிடமும் ஆசிபெற்றதாகச் சொல்லியுள்ளார். இராவணன் தான் புத்தபிரானாக அவதரித்தவர் என்று சொல்லும் சில நூல்களும் உண்டு. இலங்கையில் இது பெரிதும் நம்பப்படுகிறது. போகர் சொன்ன கூற்றுக்கும் ஈழ மக்களின் நம்பிக்கையும் ஒற்றுமை இருப்பதாகவே தெரிகிறது. ஆயினும் இது ஆய்வுக்குட்பட்டது.

நாகை என்றாலே காயாரோகணசுவாமி, நீலாயதாக்ஷி, தேவாரப் பதிகம், வேளாங்கண்ணி, நாகூர் தர்கா, கோரக்கர் சமாதி, புயல், வெள்ளம் என்பவையே நம் நினைவுக்கு வரும். ஆனால் நாகை @ நாகபட்டினம் அக்காலத்தில் உரகை எனப்பட்டது என்பதை கோரக்கர் தன் சந்திர ரேகையில் சொல்கிறார். அப்பகுதிக்கும் நாகலோகத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு என்பது திண்ணம். அதனால்தான் நம் தக்ஷண பூமிக்குப் பின்புறமுள்ள தென்னமரிக்க தேசப்பகுதியில் உருகுவே /பராகுவே என்பவை மகாபலி சக்கரவர்த்தியின் பாதாள லோகமாகவே அந்நாளில் கருதப்பட்டது. பெயரில் ராகு என்பது இணைந்து வரும். ஆக, உரகையில் சிவபௌத்த விஹாரம் இருந்தது என்ற விஷயம் இக்காலத்தில் புதுமையாக இருக்கும்.

 

உந்து சக்தியும் முயற்சியும்!

என் நண்பரின் அண்டை வீட்டு மாடித் தோட்டத்தில் துளசி, கற்பூரவல்லி, திருநீற்றுப்பச்சிலை, கரிசாலை, கற்றாழை, என அநேகமும் தொட்டியில் வளர்ந்துள்ளன. நேற்று அவ்வீட்டிலிருந்து சண்டையிடும் தொனியில் ஒரு மூதாட்டியின் குரல் பெரிதாகக் கேட்டது.

“எதுக்கும் கையால ஆகலைனா என்ன அர்த்தம்? ஒரு விஷயத்தைச் சொன்னா எதையும் நினைவுல வெச்சிக்கறதில்லை. எந்தவொரு முயற்சியும் பண்ணாமலே எதுவும் வரலனா என்ன அர்த்தம்? வேளா வேளைக்கு ஆக்கிப்போட்டா நல்லா திங்கத் தெரியுதில்ல?” என்று உரக்க யாரையோ திட்டிக்கொண்டிருந்தாள்.

சுயமுன்னேற்றம் தன்னம்பிக்கை ரீதியில் வசனங்கள் இருக்கவே, வேலைக்குப் போகாமல் உழைக்கத் தயாராக இல்லாமல் அக்குடும்பத்தில் யாரோ இருப்பார் போல, அவருக்குத்தான் அந்த மூதாட்டி வசைகளைப் பாடி புத்தி சொல்கிறாள் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

“எனக்குக் கெட்டகோவம் வந்திடும்... முக்குங்க... முயற்சி பண்ணுங்க..” என்று கிழவி அதட்ட,

“வரலையே .. நான் என்ன பொய்யாடி சொல்றேன் ...?” என்று வயதான கிழவரின் குரல் குளியலறையிலிருந்து பதிலளித்தது.

அப்போதுதான் அங்கு நடப்பது என்னவென்று எனக்குப் புரிந்தது. என் நண்பர் விளக்கினார்.

“அந்தப் பெரியவருக்கு யாரையும் நினைவுல இல்ல ... நடக்கவே பயப்படுவாரு... உடம்புல நீர் உப்பு எல்லாம் அதிகமா இருக்கு. மருந்துலதான் ஓடுது. வெளியே நடமாட்டமில்லாததால மலச்சிக்கல். தினமும் அந்தப் பெரியம்மா இவரோட போராடுறது அக்கம்பக்கத்து வீடுகளுக்கே கேட்கும். இவரோட பேரப் பசங்களே கண்டுக்க மாட்டாங்க. வயசாகி, நடமாட்டமில்லாம போய் ஞாபக மறதியும் வந்துட்டா ... எல்லாருக்கும் கஷ்டம்தான்!” என்றார்.

அதோ அங்க பால்கனி தொட்டில திருநீற்றுப்பச்சிலை (சப்ஜா விதை) ஜோரா வளந்திருக்கு. அந்த விதைகளை ஒரு ஸ்பூன் ராத்திரி ஊரப்போட்டு காலையில் குடிச்சாலே போதும். ராத்திரி தூங்கப்போகும்முன் ஒரு சிட்டிகை திரிபலா சூரணம் போட்டுக்கிட்டு அரை டம்பளர் பால் குடிச்சாலே போதும். அந்தப் பாட்டி போராடவே வேண்டாம். இத்தனைச் செடிகள் இருக்கு ... பின்ன எதுக்காக இதெல்லாம் வெச்சிருக்காங்களோ? என சொன்னேன்.

முயற்சி செய்ய வேண்டுமானால் உந்துசக்தி வேண்டும். அது இல்லாவிட்டால் எந்த முயற்சியும் பலனளிக்காது. முயற்சி என்பது உள்ளிருந்து தானகவே வெளிப்பட வேண்டும். முக்கினால் பைல்ஸ்தான் வரும். அதன்பின் அப்பெரியவர் வட்டியும் முதலுமாக கல்லாவிலிருந்து சில்லறையைக் கொட்டினாரா என்ற விவரம் தெரியவில்லை.

காட்சியின் கண்ணோட்டாத்தில் பார்க்காமல் கேட்டால் மூதாட்டியின் பொதுவான அறிவுரை அப்பெரியவருக்கு மட்டுமல்ல, எல்லோருக்குமே பொருந்தும்!

உயிர்ப்பு!

விரைவில் வெளியாகவுள்ள என் நாவல்! லாக்டவுனுக்கு முன்பே திட்டமிட்டு அது முடங்கிப்போய் பிற்பாடு புது சுவாசம் பெற்று உயிர்த்தெழுந்த படைப்பு.

DK Publishers, Chennai, கைப்பேசி: 9940498435