நீண்டகால லீஸ்!

நாளை விடியும்போது சூரிய கிரணங்களைக் காண்போம் என்ற உறுதியான நம்பிக்கையுடன் இன்றிரவு உறங்கப் போனாலும் காலையில் நிச்சயம் உயிருடன் எழுவோமா என்பது நம் கையிலில்லை. ஆகவே காலம் தாழ்த்தாமல் முக்கிய பணிகளை இன்றே இக்கணமே செய்து முடிக்க முடிந்தால் நன்று. நேர நிர்வாகம் மட்டுமே போதாது, நமக்கு மூச்சையும் நிர்வகிக்கத் தெரிய வேண்டும்.

வெளியே விட்ட மூச்சை மீண்டும் உள்ளே வாங்காமல் போனால் .... சிவம் சவம் ஆகும். சுவாசி வாசி என்று ஓடிய கால்கள் சிவசிவ என நின்று போகும். சிவனும் சக்தியும் ஒரேடியாக இந்த ஊனுடம்பு வீட்டைக் காலி செய்துகொண்டு புறப்பட்டு விடுவார்கள். குடியிருந்த தெய்வம் போனபின் ஐம்பூதம் இந்த பாழும் மண்டபத்தை இடித்துத் தள்ளிவிட்டுப் போய்விடும்.

ஆகவே சிவசக்தி குடியிருக்க நீண்ட கால லீஸ் பீரியட் போட்டால் ஆலகால கண்டன் தேகத்தைக் காப்பான். வாசியன் வாசித்துக்கொண்டு இருக்கும்வரை நாம் சுவாசித்துக் கொண்டு இருக்கலாம். திருச்சிற்றம்பலம்!

அதனால்தான் நம் சித்தர்கள் காயகற்பங்கள் உண்டு தம் தேகத்தை வலுவாக்கி, வாசி ஓட்ட மாத்திரையை அளவாகப் பூட்டி, சமாதியில் அமர்ந்து, தம்முள் அகத்தீயைக் கண்டுணர்ந்து, சச்சிதானந்தத்தில் லயித்து, சிவசக்தியை வேண்டிய காலம்வரை குடியிருக்கச் செய்தனர்.

போகர் தன்னுடைய நூலில் பூரக/கும்பக/ரேச்சக சுற்றின் மாத்திரைக் காலத்தை உரைக்கிறார். அதைப் படிப்போர், "சார், ஒவ்வொரு பாட்டுல ஒவ்வொரு மாதிரி இருக்கே? எந்த ratio வை எடுத்துக்கணும்?" என்று கேட்பதுண்டு.

இசையில், 1) சவுக்க காலம் (அ) கீழ்க்காலம், 2) மத்திம காலம் 3) துரித காலம் (அ) மேல்காலம் உள்ளதுபோல் இதற்கும் உண்டு. ஆக, சாதகரின் பயிற்சி நிலைக்கேற்ப மாத்திரையின் காலப்பிரமாண அளவை ஆசான்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். அதாவது அதிகமான மாத்திரை அளவு என்றால் மிக நீளமான ஓட்டம் (Advance level) என்பதைப் புரிந்து கொள்க.

உதாரணத்திற்கு ஒன்றைச் சொல்கிறேன். மந்திராலய பிருந்தாவன சமாதியில் அமர்ந்த ஸ்ரீராகவேந்திரர் ஓட்டும் உள்மூச்சு அளவு நீண்ட நேரம் போனதைக் கணக்கிட்டேன். ஒரு சுற்றே தோராயமாகத் தொண்ணூறு நிமிடங்களுக்கு நீடித்தது. அதாவது ஒருநாளில் 12-14 வரை உள்மூச்சு ஓடினால் அதிகம். இதற்கு என்ன அர்த்தம்? ஒவ்வொரு ஆறாதார சக்கரத்திலும் ஹம்ச ஜெபம் சேதாரமின்றி நிலைத்து நடக்கிறது. திருமூலரும் இதைத்தான் சொன்னார், தில்லை அம்பலம் உணர்த்துவதும் இதுவே!

மாத்திரை அளவைக் கேட்கும்போதே நமக்கு மூச்சு வேகமாக ஓடும், நாடித் துடிப்பும் எகிறும்!

- எஸ்.சந்திரசேகர்

ராசிக்கல்லே தடைக்கல்லாக!

‘ராசிக் கல் மோதிரம் பலன் தருமா, அதை நம்பி அணியலாமா?’ என்று ஒரு நண்பர் சந்தேகம் கேட்டிருந்தார்.

ஒருவருடைய ஜாதகத்தில் நடப்பு திசை-புக்தி அடிப்படையில் ஜோசியர் பலவீனமான சில கோள்களின் சக்தியைக் கூட்ட வெவ்வேறு நிறத்தில், கேரட்டில் ஓபன் கட்டிங் வைத்த வெள்ளி-தங்கம் மோதிரம் அணியச் சொல்வதுண்டு. ஆனால் அந்த ஜாதகருக்கு அவருடைய மூதாதையர்களின் வம்ச சாபம்/ ஊழ்வினை /தோஷங்கள் நீங்கியதா என்று சொல்லமாட்டார். அவை எல்லாம் சுத்தமாக நீங்காமல் என்னதான் விலையுயர்ந்த மோதிரக்கல் அணிந்தாலும் அது வேலை செய்யாது அல்லது எதிர்மறையாக வேலை செய்யும். வம்ச சாபங்களை குலதெய்வம் எப்போது நீக்கி அருள்வாளோ அப்போது இதுபோன்ற கற்கள் பலன் தரும். ஜோசியர் கணித்துச் சொன்ன காலகட்டம் முடிந்தும் யோகம் வராதபோது பொறுமையிழந்து பரிகாரம் / ராசிக்கல்லை நாடுவோர் அதிகம்.

தேகத்தில் சில நோய்கள் இருந்து அதற்கான மருந்துண்ணாமல் மேலோட்டமாக உடலின் சக்தியைக்கூட்ட சப்ளிமென்ட்ஸ் எடுத்துக் கொண்டால் ஒரு பலனும் இருக்காது. சில சமயம் உடல் இளைக்கும். ஓடியோடி பரிகாரங்கள் செய்தும் ஏற்றம் தெரியாமல் இருக்கும். அதுபோல்தான் இதுவும். பெரிய அளவில் திகிலான வம்ச வினைகள் எதுவும் இல்லாதபோது மோதிரம் போட்டுக்கொண்ட ஒரு மண்டலத்திலேயே ஏற்றம் காணலாம். ஆனால் இது எல்லோருக்கும் பொருந்தி அமையாது. அதுபோல் சாபம்/ பிராரப்தம் எதுவும் இல்லாமல் திருப்திகரமாகவும் சுமுகமாகவும் வாழ்க்கை ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவருக்கு அவசியமில்லாமல் மோதிரக் கல் சிபாரிசு செய்தால் அதனால் பலன் இருக்காது அல்லது அது எதிர்மறையாக வேலை செய்யலாம்.

ஆகவே ஜோதிடர்கள் தங்களிடமோ தாங்கள் சொல்லும் கடையிலோ கற்கள் பதித்த மோதிரம் வாங்கச் சொன்னால், நீங்கள் இருமுறையாவது யோசிக்க வேண்டும். நீங்கள் போடும் பிரத்தியேக மோதிரக் கல்லுக்கு சக்தியூட்டுவது கோள்கள், கோள்கள் யோகத்தைத் தரலாமா வேண்டாமா என்பதை முடிவு செய்வது உங்கள் குலதெய்வம் என்பதை மறவாதீர். அணிந்தபின் வேண்டாமெனில் மோதிர உலோகத்தை விற்றுக்கொள்ளலாம் ஆனால் கற்களுக்கு ரீசேல் மதிப்பு இல்லை. ராசிக்கல் வாங்கும்முன் குலதெய்வத்தை வேண்டிக்கொண்டு பூ கட்டிப் போட்டுப்பார்ப்பது உசிதம்!

-எஸ்.சந்திரசேகர்

கறவை மாடுகளைப் பேணவேண்டும்!

இன்று மாட்டுப் பொங்கல்! கால்நடைகள் இருந்தால்தானே அதை வைத்துக் கொண்டாட முடியும்? ரிஷபத்தையும் கோமாதாவையும் பேணிப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஒரே ஒரு உயிரினம்தான் - மொத்த தற்சார்பும், விவசாயமும் இதில் அடங்கும் ..

1. சந்தையில் காய்கறிகளை விற்ற காசில் பாதி டெம்போ வாடகைக்கே சரியா போகுது தம்பி.

மாட்டுவண்டி எங்க தாத்தா ???

மாடு வேணுமே பா..!!

2. நிலத்தை ஒருமுறை உழுது போட டிராக்டருக்கு ஏக்கர் ஒன்றுக்கு ரூ. 1000 தர வேண்டியிருக்கு மாப்ளே.

ஏர் வைத்து உழுது பார்க்கலாம் ல மாமா ?

மாடு வேணுமே பா..!!

3. DAP (Di ammonium phosphate), Urea, Phosphorous னு ஆயிரக்கணக்கில் செலவு ஆகிறது.

மாட்டு எரு, பஞ்சகவ்யம், அமிர்தகரைசல்னு பயன்படுத்தலாமே ?

மாடு வேணுமே பா..!!

4. நான்கு பேர் கொண்ட குடும்பத்திற்கு எரிவாயு செலவே மாதம் ரூ.700 ஆகிறது.

மாட்டு சாணத்தை வைத்து இயங்கும் Gobar gas plant என்ன ஆயிற்று ?

மாடு வேணுமே பா..!!

5. நஞ்சு னு தெரிந்தும் ஏதேதோ ரசாயனங்களை வீட்டிற்குள் தெளிக்கிறீர்களே -

மாட்டு சாணம் பயன்படுத்தலாமே ??

மாடு வேணுமே பா..!!

உழவெனும் வாழ்வியலில் மாட்டின் பங்கினை உணர்ந்த கார்ப்ரேட் வியபாரிகள், "மாடுகளை" விவசாயிகளிடம் இருந்து பிரிக்கமால் வருடம் முழுவதும் உழவு செய்யத்தக்க பருவ சூழல்களை கொண்ட இந்நிலப்பரப்பில் உழவை வைத்து வணிகம் செய்ய இயலாது என்று திட்டமிட்டு 19ம் நூற்றாண்டிலேயே இந்நிலப்பரப்பு முழுவதும் பசுவதை கூடங்கள் (cow slaughter houses) அமைத்து (சுதந்திரத்துக்கு பிறகும் இருந்தன, இன்றளவும் இருக்கின்றன; மாட்டிறைச்சி ஏற்றுமதியில் இந்தியா 2வது இடம் as per 2019 data) - பின்னர் அதற்கான மாட்டிறைச்சி சந்தையும் சமகாலத்தில் மேற்கத்திய நாடுகளில் உருவாக்கப்பட்டன.

விவசாய புரட்சியில் மாட்டின் மீதான நமது தேவைகளை குறைக்க உரம், டிராக்டர் என அனைத்திற்கும் இந்த ஒன்றிய அரசால் மானியம் வழங்கப்பட்டது. மாடு என்னும் உயிரினம் பின்னர் பால் உற்பத்திக்காக மட்டுமே பயன்படுத்த பட்டது. அதுவும் கிடாரி (பெண்) கன்றுகள் மட்டுமே வளர்க்கப்பட்டது. காளை கன்றுகள் எல்லாம் அடி மாட்டிற்குத்தான். இனப் பெருக்கத்திற்கு எதை பயன்படுத்துவோம் என்ற சிந்தனை இன்றி காளைகளை விற்றதால் இன்று சினை ஊசியை வைத்து பெரும் லாபம் ஈட்ட காத்திருக்கிறது வணிக கும்பல்..

சினை ஊசி ஏன் போடனும் - இயற்கையாகவே இனப்பெருக்கம் செய்யலாமே ?

காளை மாடு வேணுமே பா..!!

ஒரே ஒரு உயிரினம்தான் - மொத்த தற்சார்பும், விவசாயமும் இதில் அடங்கும்.

அனைவருக்கும் மாட்டுப் பொங்கல் தின வாழ்த்துக்கள் ..

- யாரோ ஒரு விவசாயி.

பாறைகளைக் குடைந்தது எப்படி?

'சித்தர்களின் அறிவியல் பங்களிப்பு' (வெளியீடு: விஜயா பதிப்பகம், 20, ராஜ வீதி, கோயம்புத்தூர்) என்ற என் பழைய நூலிலிருந்து ஒரு சுவாரசியமான பகுதியை இங்கே பதிவிடுகிறேன்.

வேட்டு வைக்காமல், துளைகளிட்டுப் பிளக்காமல் ஒரு குன்றைத் தகர்க்கவோ குடையவோ சித்தர்கள் திறன் பெற்றிருந்தனர். மிக இறுக்கமான அணு கட்டமைப்பு கொண்ட எப்படியாகப்பட்ட பொருளையும் வலுவிழக்கச் செய்துள்ளனர். பூம்பாறை/ சதுரகிரியில் பூநீறு மற்றும் இதர பாஷாணங்களை போகர் சேகரித்தார். அப்பகுதியில் சிறிய/ பெரிய வட்டமான துளைகள் 1 அடி முதல் 3 அடி விட்டமுள்ள குழிகள் நேர்த்தியாக உள்ளதைக் காணலாம். இதில் ரசவாதம் செய்யத் தேவையான வெவ்வேறு பாஷாணங்களைச் சுத்தி செய்து வைக்கவும் கற்பாறை சேமிப்புக் கிடங்காகவும் காலாங்கி /போகர் உபயோகித்தனர். இத்தனை வட்டமான குழிகளை எப்படித்தான் வெட்டினரோ? அக்காலத்திலேயே லேத்/ டைமண்ட் கட்டிங் டூல்ஸ் போன்ற நவீன உபகரணங்கள் இருந்தனவா என்ற சந்தேகம் உங்களுக்கு எழும்.

நீர், கல்லுப்பு, கரியுப்பு, வெடியுப்பு, நவச்சாரம், அன்னபேதி, மலைபேதி, மாங்கிசபேதி, கல்நாதம், கல்மத்தம், அரப்பொடி, கற்காந்தம், சிங்கிட்டம் ஆகிய 13 சரக்கு வகைகள் சம அளவு நிறுத்தி நன்றாகப் பொடித்துக் கொண்டு, பின்னர் அவற்றைப் பெரிய பாண்டத்தில் போட்டு அத்துடன் யானைப்பரி கந்தம் விட்டு, புலிக்கரடி ரத்தம் விட்டு, அத்துடன் கொள்ளு அவித்த நீரையும் விட்டு, கை படாமல் நாவற் மரத்தின் கம்பால் நன்றாகக் கிண்டி, இந்தக் கலவையை வெயிலில் வைக்க நன்கு தெளிந்து விடுமாம். (யானை-குதிரை, புலி-கரடி ஆகியவற்றின் ரத்தம் சேகரிக்கக் காட்டு மிருக வேட்டைக்குப் போனார்களோ என்று நினைக்க வேண்டாம். ரத்தம் என்ற பெயருடன் பாஷாணங்கள் உள்ளதைப் பற்றி சித்தர் பாடல் சொல்கிறது. மிருகங்கள், பட்சிகள் பெயர் கொண்ட நிறைய பாஷாணங்கள் உண்டு.)

பாறையில் குழியோ/குகையோ வெட்ட வேண்டிய இடத்தில் அளவு குறித்துக் கொண்டு இந்தத் தெளிந்த திரவத்தை ஊற்ற வேண்டும். அப்படி ஊற்றியதும் ஒரு சாமத்திற்குள் ஊற்றப்பட்ட அப்பகுதியானது இளகிப் பொங்கி பொலபொலவென உப்பைப்போல கசிந்து உருகும். இப்படியாக தேவையற்ற கற்பாறைகளைக் குடைந்து வெட்டியெடுக்க வேண்டும். குகையின் அளவு சரியானது என்று தோன்றியதும், தேன்-தண்ணீர்-பால்-சிறுகரந்தை சாறுகளைச் சம அளவில் சேர்த்து குழியை/குகையை நன்றாகத் தேய்த்துக் கழுவிவிட்டால் கொடுமையான அந்த உவர் கசிவு தன்மை நீங்கிடும். கைகளுக்கும் உளிக்கும் அதிக வேலை தராமல் மிகச் சுலபமாகப் பாறைகளைப் பேதிக்கச்செய்து பெயர்த்தனர்! செதுக்கபட வேண்டிய பாறைகள் ஒரே மாதிரியான அடர்த்தி இருக்காது. சில சமயங்களில் மெல்லிய உளி பட்டு அது பின்னப்படுவதுண்டு. அதுபோன்ற தருணங்களில் இந்த யுக்தியைக் கையாண்டனர்.

இப்படித்தான் நுணுக்கமான குடைவரை கோவில்களையும் சிற்பங்களையும் அமைத்தனர். அக்காலத்திலே ஸ்தபதிகள் இந்த நுட்பத்தைச் சிற்பங்கள் செதுக்கவும் கட்டடவியலிலும் பெருமளவில் பயன்படுத்தினர். அதிக உஷ்ணத்தோடு தாக்கும் மின்னலுக்குக் கற்பாறைகளை உருக்கிடவும், பல கனிமங்களின் கலவையால் அமையப்பெற்ற அதன் அணுக் கட்டமைப்பைக் குலைத்து வடிவத்தையே மாற்றவும் சக்தி உண்டு என்றால் பாருங்களேன்!

அண்மைக்காலமாக திரு.பிரவீன் மோகன் என்பவர் வரலாற்றுப் பாரம்பரிய கோவில்களுக்குச் சென்று அங்குள்ள கட்டடவியலை ரசித்துக் காணொளி பதிவேற்றி வருகிறார். அதில் அவர் சில சூட்சுமமான சந்தேகங்கள் எழுப்புவதைக் கண்டேன். பெரும்பாலான சந்தேகங்களுக்கு அவர் விடைகாண வேண்டுமென்றால் நம் சித்தர் நூல்களைப் படித்து ஆராய்ந்தாலே போதும்.

- எஸ்.சந்திரசேகர்

அபாயம் நீக்கும் உபாயம்!

நமக்கு யாரேனும் தீவினை செய்திருந்தால் அது உடனே நமக்கு உணர முடியாமல் போகலாம். படிப்படியாக வாரங்களிலோ/ மாதங்களிலோ அது வேலை செய்ய ஆரம்பித்து நம் கெடு தசா-புக்தி சுற்று வரும்போது வினையின் உச்சம் தெரியும். அஷ்டகர்ம வினைகளில் ஏதேனும் ஒன்று நமக்கு யாரேனும் செய்திருந்தால் அதிலிருந்து தற்காத்துக்கொள்வது எப்படி?

அனுதினமும் பஞ்சாட்சரம் / ஷடாட்சரம் ஜெபித்து வந்தும், முடிந்த வரை அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கு உணவளித்தாலே போதும், நம்மை பீடித்த செய்வினைகள் போகும் என்று பலர் கருதுவதுண்டு. இது மட்டுமே போதும் என்றால் பாதிப்புக்குள்ளான அனேகர் தக்க தீர்வு காண பல இடங்களுக்குப் படையெடுக்க வேண்டாமே. ஆனால், அது அப்படியல்ல! சித்தர்கள் அளித்த உபாயத்தைக் கையாண்டாலே போதும். நேற்றுதான் ஒரு நண்பர் இதுபற்றி என்னிடம் கருத்து கேட்டார். அவருக்கு நான் சொன்னதை இங்கே பதிவிடுகிறேன்.

௧) இயன்ற வரை நாம் யாருக்கும் மனத்தால்/ வாக்கால்/ உடலால் தீங்கு செய்யாமல் இருக்க வேண்டும்.

௨) நாள்பட்ட உடல்/மன ரீதியான பிரச்சனைகளுக்கு யாரையேனும் சந்தேகத்துடன் பார்த்தாக வேண்டிய அவசியமில்லை. எப்போதும் செய்வினை நினைப்பாகவே இருந்தால் அதுவே மனநோயாக மாறும்.

௩) தினமும் உடற்பயிற்சி/ பிராணாயாமம் மற்றும் தியானம் செய்யவேண்டும்.

௪) திருநீறு பூசி கிழக்குமுகம் அமர்ந்து தினமும் அந்தி-சந்தி மந்திரங்கள் ஜெபிக்க வேண்டும்.

௫) செவ்வாய் /வெள்ளி கிழமைகளில் விளக்கேற்றிய பின் தூபம் போடும்போது வெண்கடுகு ஒரு சிட்டிகை அதில் போடவும். வீடு முழுவதும் அப்புகையானது தீவினைகளை, எதிர்மறை சக்திகளை விரட்டும்.

௬) தினமுமோ /வெள்ளிக் கிழமையிலோ காலையில் வீடு முழுதும் கோமியம் தெளிக்கவும். தினமும் காலையில் வீட்டு வாயிற்படியில் மஞ்சள் நீர் தெளிக்கவும்.

௭) வீட்டு நிலைப்படி வாசக்கால் உள்ளே நுழையும்போது மேலே ஒரு சிறிய கருடக்கிழங்கைக் கட்டித் தொங்க விடவும். அது மாதக் கணக்கில் எல்லா திருஷ்டி/தீவினைகளையும் வீட்டுக்குள் அண்டாமல் தடுக்கும். வெகு சீக்கிரத்தில் அது காய்ந்துபோனால், தாக்குதலில் அடிவாங்கியது என்பது பொருள். அப்போது மீண்டும் புதிதாக ஒன்று வாங்கிக் கட்டவும்.

அ) வீட்டின் உள்ளே நான்கு மூலைகளிலும் (வடகிழக்கு, வடமேற்கு, தென்மேற்கு, தென்கிழக்கு) தரையில் சிறிய பிளாஸ்டிக் கிண்ணத்தில் கல் உப்பு வைக்கவும். வாரமொரு முறை சனிக்கிழமை காலையில் அதை பாத்ரூமில் கொட்டிவிட்டுப் புதிய உப்பு வைக்கவும்.

௯) வீட்டை இருவேளையும் பெருக்குங்கள். எல்லா இடங்களிலும் தலைமுடி, அழுக்கு துணிகள் இருந்தால் அது தரித்திரம். வாசலில் போட்ட கோலம் பூசிய மஞ்சள் மங்களகரமாக இருக்கட்டும்.

ய) எப்போதும் அழுகை, சாபம், ஒப்பாரி, சண்டை, வசனங்கள் நீங்களும் பேசவேண்டாம், டிவி சீரியலிலும் பார்க்கவேண்டாம். அந்த மாதிரி வசனங்கள் வந்தால் mute செய்திடுங்கள். விளக்கு வைக்கும் நேரத்தில் அதுவும் கூடாது. சூரிய அஸ்தமன காலத்தில் மனமும் உடலும் பாதிக்கும்.

யக) திருநீறணிந்து காலை /மாலை ஒரு பதினைந்து நிமிடமாவது பதிகம்/ பாசுரம்/ சஷ்டி கவசம் என எதையேனும் பாராயணம் செய்யுங்கள். உங்கள் இஷ்ட தெய்வத்தை/ குலதெய்வத்தை நினைத்து மந்திர உருவேற்றுங்கள். சித்தர்களை/ மஹான்களை நினைத்திடுங்கள்.

ய௨) எறும்பு, காக்கை, நாய், பசு ஆகியவற்றுக்கு உணவு படைத்திடுங்கள். அதுவே லட்ச போஜனத்திற்கு சமம்.

ய௩) சக்திக்கேற்ப ஏழைகளுக்கு அன்னதானம் செய்யுங்கள் அல்லது அதற்கான நிதி தாருங்கள். இவை அனைத்துமே ஊழ்வினைகளையும் செய்வினைகளையும் துடைக்கும்.

இவை எல்லாமே உங்களுக்கு ரட்சையாக இருந்து காக்கும் என்பது உறுதி. செய்வினை /பில்லி சூனியம் என்று எதுவுமே இல்லை நம்பவேண்டாம் என்று சொல்லித் திரிய வேண்டாம். அது அவரவர் தனிநபர் கொள்கையாக இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். அவை பொய் என்றால் அஷ்டகர்ம வினைகளுக்கான உபாயங்களை உரைத்த அகத்தியர், காலாங்கி, போகர், புலிப்பாணி முதல் ஆதிசங்கரர், அருணகிரிநாதர், பாம்பன் சுவாமிகள், வரை எல்லோருமே பொய்யுரைத்ததாக ஆகிவிடும்.

- எஸ்.சந்திரசேகர்

இதில் என்ன வியப்பு?

‘இந்தியர்கள் 2500 வருடங்களுக்கு முன்பே கண்ணாடி பாசிமணிகளை உபயோகித்தனர்’ என்பதை இப்போது நிதானமாகச் சொல்கின்றனர். அதுபற்றிய இன்றைய செய்திப்படம் தான் இங்கே உள்ளது. அக்காலத்திலேயே கண்ணாடியை உருக்கிக் காய்ச்சி, அதில் காற்றை ஊதி மணிகளாக்கி, கயிறு கோர்த்து மாலைகளாகத் தொடுக்கும் யுக்தியை மேற்கத்தியர்களுக்கு முன்பாகவே இந்தியர்கள் அறிந்திருந்தனர் என்பதுதான் இப்பெட்டிச் செய்தி.

பழைய பதிவுகளில் போகருடைய பாடல்களைப் பார்த்து அலசிவிட்ட நமக்கு இதெல்லாம் வியப்பூட்டும் ஒரு செய்தியே அல்ல. பூநீறு கலந்த பாஷாணங்களைக் கொண்டு பளிங்கு மற்றும் பல வண்ணங்களில் குண்டு மணிகள், ரவைகள், செயற்கை ரத்தினங்கள், பீங்கான், கண்ணாடி பாத்திரங்கள் என பலவற்றையும் போகர் கண்டுபிடித்தார். இந்த நுட்பத்தை 2500 வருடங்களுக்கு முன்பே மக்கள் பயன்பாட்டுக்கும் அறிமுகம் செய்தார். அதைக்கொண்டு இன்னும் பல அதிநவீன அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளை உருவாக்கினார். அப்போதிலிருந்து சீனா, பாரதம், மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளில் இவை பிரபலமானது.

என்னதான் இலக்கிய சான்றுகளும் தொல்லியல் ஆய்வுக்கு உதவும் என்றாலும் சன்மார்க்கம் சார்ந்த சித்த இலக்கியங்கள் ஆய்வுக்கு ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது. ஆனால் பளிங்கு என்ற சொல் மணிமேகலை காப்பியத்தில் உள்ளதாகப் பெட்டிச் செய்தியில் குறிப்பு வருகிறது. மகாபாரதம் காலந்தொட்டே ஸ்படிகம்/ கண்ணாடி மணிகளைப் பற்றிய குறிப்பு இலக்கியங்களில் நிறைய உள்ளன.

கலி யுகம் முதலே விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகளுக்கு நம் போகர் பெருமானே சூத்திரதாரி! சித்தனின் மொழிப் புலமைக்கான அளவீடுகளின் படி, தமிழில் இயற்றியது போக வடமொழியிலும் அவரே இது குறித்து வேறு பெயரில் நூலியற்றி இருந்தாலும் ஆச்சரியமில்லை.

-எஸ்.சந்திரசேகர்

பெயர்ச்சி!

குரு பகவான் பெயர்ச்சி ஆகியுள்ளார். இவன் அவன் வீட்டில் உள்ளான், அவன் இவனைப் பார்க்கிறான், அது பகை வீடு, இது நட்பு வீடு, இவன் அங்கு மறைந்தான், என ஏதோவொன்று ஜெனனகால ஜாதகத்தில் இருக்கத்தான் செய்யும். அவரவர் ஜாதக கட்டங்கள் அனுகூலமாக உள்ளதா இல்லையா என்பதைப் பற்றி அறிந்துகொள்ளத் துடிப்பார்கள். பெயர்ச்சியின் பலன் சூப்பர்/ சுமார்/ மோசம் என்ற அளவில் ராசிகளை வகைப்படுத்தி டிவியில் வரும் ஜோதிட கணிதக்ஞர்கள் சொல்வது ஒவ்வொரு பெயர்ச்சிக்கும் வாடிக்கையாகிவிட்டது.

மெகா சீரியலுக்கு அடுத்தபடியாக ராசி பலன்கள் வரிசையில் நிற்கிறது. ஓடிப்போனவனுக்கு ஒன்பதில் குரு, அகப்பட்டவனுக்கு அஷ்டமத்தில் சனி, குரு பார்க்கக் கோடி நன்மை, என்பது ஜோதிட சொல்லாடல். தேவ குரு பார்க்காவிட்டால் தான் நாம் என்ன செய்ய முடியும்? இன்னும் சிலர் வேறுபாடு அறியாமல் ஆல் அமர்ந்த மேதா தட்சிணாமூர்த்தியையே வியாழ குரு நிலைக்குத் தாழ்த்துவர்.

குருவின் ஆசிகள் பூரணமாக இருந்தால் வம்சாவளியில் ஏற்றத்தைக் காட்டும். பூட்டனின் கல்வி/வாழ்க்கைத் தரத்தை விட பாட்டனின் நிலையில் முன்னேற்றம் உண்டு, பாட்டனை விட அப்பனின் நிலையும், அப்பனைவிட மகனின் நிலையில் உயர்வடைவது என்பது ஏற்றமான விஷயம். ஆனால் சில வம்சங்களில் இது நேர்மாறாக இருக்கும். நாங்கெல்லாம் வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பம் என பீற்றிக்கொண்டு பழங்கதை அலசிப் பொழுதைக் கழிப்போருண்டு. ஞான சீலன் இருக்கும் இடத்தில் முகஸ்துதிக்குக் குறைவேயில்லை. ஆனால் பாட்டன் அளவுக்குப் பெயரன் ஏன் சோபிக்கவில்லை என்றால் வாங்கி வந்த வரம் அத்தனைச் சிறப்பானது என்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அதற்கேற்றாற்போல் அந்த வம்சத்தில் சந்ததிகளை வளர்ப்பதும், ஞானம் புகட்டுதலும், நற்பண்புகள் விதைப்பதும் கீழ்த்தரமாக அமைந்து விடுவதுண்டு.

ஆகவே கிரகங்களின் பெயர்ச்சி என்பது அவ்வப்போது வந்துபோகும் நிகழ்வு. தினசரி பலன்களைப் பார்த்துவிட்டு அன்றாட பணிகளைச் செய்வோருண்டு. என்னத்தைச் சொல்ல? வாழ்க்கைப் பருவங்களில் அவையவை விதிப்படி நடந்துகொண்டுதான் இருக்கும். கிரகப் பெயர்ச்சியின் கெடு பலன்களின் தாக்கத்தைக் குறைக்கவும் அதைத் தாக்குப்பிடிக்கவும் அந்தந்த கிரகத்திற்குப் பிரீத்தி செய்வதும், குலதெய்வத்தை வேண்டுவதுமே சரியான தீர்வு.

பதிகம் உரைக்கும் உண்மை!

திருமுறைகளைச் சற்றே ஆழமாகத் துழாவிப் பார்த்து, அக்காலத்தில் கோயிலில் நிலவிய சம்பிரதாயங்கள் பற்றி அப்பர் சுவாமிகள் சொன்ன மெய்யான கருத்து என்ன என்பதை அறிய விழைந்தேன். அதை எல்லாம் படித்து இங்கே எளிய தொகுப்பாக இட்டேன்.

நான்கு வேதங்களும், ஆறு அங்கங்களும், பதினெட்டுப் புராணங்களும், இருபத்தெட்டு ஆகம நூல்களும், இன்ன பிற நூல்களுமாய் அமைந்த உருவமே தில்லை அம்பலமாகும். "ஆரியன் கண்டாய் தமிழன் கண்டாய்" என்றார் அப்பர் பெருமான்.

"வெந்தநீறு அருங்கலம் விரதிகட்கெலாம்

அந்தணர்க்கு அருங்கலம் அருமறை ஆறங்கம்

திங்களுக்கு அருங்கலம் திகழும் நீள்முடி

நங்களுக்கு அருங்கலம் நமச்சிவாயவே"

இதன் பொருள், விரதம் இருக்கும் சான்றோர்களுக்குத் திருநீறும், அந்தணர்களுக்கு நான்மறை ஆறங்கம் ஓதுதலும், பிறைக்குச் சிவபெருமானுடைய நீண்ட அழகிய சடையும், எம்மைப்போன்ற அடியார்களுக்குத் திருவைந்தெழுத்தும் சிறந்த அணியாகும்.

வேதங்களை ஓதும் அந்தணர்கள், அந்த வேதங்களைக் காக்கும் ஆறு அங்கங்களையும் நன்கு அறிந்தவர்களாக முறையாக ஓத வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக, மறைகளுடன் அங்கங்களையும் சேர்த்து அருமறை ஆறங்கம் என்று அப்பர் பெருமான் கூறியுள்ளார். வேதத்தின் ஆறு அங்கங்கள், சிட்சை, கல்பம், வியாகரணம், நிருத்தம், சந்தம், சோதிடம் ஆகியவைதான்.

திருமுறைக்குத் தவறாகப் பொருள் கூறும் புலவர்களுக்குச் சிவஅபராதம் உண்டு என்றும் அறிய முடிகிறது. வெளிப்படையாகச் சொல்லவேண்டிய சொல்லின் பொருளை வேண்டுமென்றுத் திரித்துச் சொன்னால் அது மீளா பாவம்.

'விரித்தானை நால்வர்க்கு வெவ்வேறு வேதங்கள்' என்ற பதிகம் பாடுகையில், சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கு அவன் நான்கு வேதங்களை வெளிப்படுத்தி அருளினான் என்பதாகச் சொல்கிறார்.

அதுபோல் அவர் குறிப்பிட்ட ஆகமங்களும் கிரியைகளும் சைவ சமயத்தின் அடிப்படை நூல்களாகும். சிவபெருமானால் அருளிச் செய்யப் பெற்ற இருபத்தி எட்டு ஆகமங்கள் என்ன? அவை:

கௌசிக முனிவருக்கு உபதேசிக்கப்பட்டவைகள்

1. காமிகம் 2. யோகஜம் 3. சித்தியம் 4. காரணம் 5. அஜிதம்.

பரத்வாஜ முனிவருக்கு உபதேசிக்கப்பட்டவைகள்

1. தீப்தம் 2. சூட்சம் 3. சகஸ்ரம் 4. அம்சமான் 5. சுப்ரபேதம்

கௌதம முனிவருக்கு உபதேசிக்கப்பட்டவைகள்

1. ரௌரவம் 2. மகுடம் 3. விமலம் 4. சர்வோத்தரம் 5. விபவம்

அகஸ்திய முனிவருக்கு உபதேசிக்கப்பட்டவை:

1. புரோத்கீதம் 2. வீரம் 3. பாரமேஸ்வரம் 4. கிரணம் 5. பேதம் 6. வாதுளம் 7. விஜயம் 8. நிசுவாசம் 9. சுவாயம்புவம் 10. அனலம் 11. உத்ர காமீ 12. பூர்வ காரணா 13. லளிதம்

இப்படியாக ஆகம முறையின்படி கட்டப்பட்ட கோவில்களில் சிலா பிரதிஷ்டை, தினசரி பூஜை, திருப்பணிகள், கும்பாபிஷேகங்கள் என எல்லாவற்றையும் செய்தனர். முழுக்க ஆகம விதிகளின்படி அந்நாளில் ரிஷிகள், அரசர்கள், ஏனைய பெரியோர்களால், சிற்ப சாஸ்திரத்தின் வழி வந்த ஸ்தபதிகள் எனச் சேர்ந்து திருக்கோயிலுக்குத் தொண்டாற்றினர். அருளப்பட்ட ஒவ்வொரு பூசை/ஆகமம் கிரியைகளுக்கு ஏற்ப தொடர்பின்றி மந்திரங்கள் ஓதினாலும் சிவ அபராதம் உண்டு என்பதும் தெரிகிறது.

ஆகமங்கள்படி வேத மந்திரங்ளையும் உபசாரங்களையும் இறைவனுக்குச் செய்யவேண்டும் என்றும், அதை அனுபவித்து ஏற்கும் இறைவனின் பெருமைகளையும் திருவிளையாடல்களையும் திருமுறைப் பதிகங்களால்தான் பண்ணிசைத்துப் புகழமுடியும் என்பதையும் அப்பர் அடிகள் உரைத்துள்ளார். அப்பர் சுவாமிகள் ஸ்ரீருத்ரம் மற்றும் வேதமந்திரங்களை அறிந்திருக்கும் சாத்தியமுண்டு என்பது அவருடைய பதிகங்களில் இடம்பெறும் சொற்றொடரில் காண முடிகின்றது. ஆகவேதான் வேத ஆகம மந்திரத்தை மரபு வழுவாமல் தமிழில் மொழியாக்கம் செய்ய முடியாது என்பதை அவருடைய 4,5,6 ஆகிய திருமுறைகளிலுள்ள சில பதிகங்கள் உணர்த்துகின்றன. அதில் வேள்வியொடு வேத கோஷமும் அதன்பின் பண்ணிசையும் உண்டு என்பதைத் தெளிவாக்கியுள்ளார்.

வா'சிவா'சி

வால்மீகர் திருவாய் மலர்ந்தருளிய நூலில் இப்பாடல் தெளிவாக உள்ளதால் பொருளை விளக்கிச்சொல்ல எதுவுமில்லை. இருந்தாலும் புதிதாய் நட்பில் வந்தவர்களின் புரிதலுக்காக மேலோட்டமாக ...

வாசி என்பது பிங்கலை (ரவிகலை), இடகலை (சசிகலை) வழியே உள்ளே வெளியே வந்துபோகும் (பூரகம்/ரேச்சகம்) மூச்சு. சித்தனானவன் இவ்வுலகமே சிவமென்று சிந்தையில் தெளிவாக இருப்பான். (அண்டத்தில் இருப்பது பிண்டத்திலும் இருக்கும் என்பதால் நம்முள் சிவன் கோயில் கொண்டுள்ளான்.) அவனுக்கு நந்தியெம்பெருமான் தூலதேகமாகவும், கண் மூக்கு வாய் செவி என்பவை நான்முகனாகவும், ஆறாதாரத்தில் விநாயகனே மூலத்திலிருந்து புறப்படும் மூச்சாகவும், சிவசக்தியே ஒளிரும் சூரிய சந்திரராகவும் உள்ளதை நீ அறிந்திட வேண்டும்.

ஆகவே நம் தேகத்தில் சிவனும் சக்தியும் நிலைத்து வாசம் செய்ய வேண்டும் என்றால் நம் உயிர் நிலைத்து இருக்க வேண்டுமென்றால் வாசியோகம் பயில வேண்டும். அதற்குத் தக்கபடி நம் மூச்சை அதிகம் செலவு செய்யாமல் நிதானமாக ஆழமாக சுவாசித்து உடலைப் பேணுவது அவசியம்.

அதுபோல் அவசியமின்றி நம் கண்களைத் திறந்து வைத்து அதுவழியே உயிரொளியை வீணாக்காமல் முடிந்தவரை கண்களை மூடி அகவொளியைக் காணவேண்டுமென சித்தர் பாடல்கள் சொல்கின்றன.

குரு-சிஷ்ய பரம்பரை!

மூலமரபு சித்தர்களின் பரம்பரையில் எண்ணற்ற சீடர்கள் இடம் பெறுவர். சீடர்களே தங்கள் குருமார்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்களா? இல்லை. குருவானவர் தன்னுடைய மரபின் வழியில் வரும் சீடனானவன் அகத்தியர் வகுத்த தகுதிகளைப் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்ற கோட்பாடுகளை விதிப்பார். அதன்படி இருக்கப் பெற்றால் யோகம், ஆகாமம், வாதம், கற்பம், ஜாலம், வைத்தியம், அஷ்டமாசித்தி, சமாதி மற்றும் நூலியற்றும் புலமை என பலவற்றையும் கற்றுத் தருவார்.

அதில் பல விஷயங்கள் மறைப்புமிக்க ரகசியமாகவும், வெட்டவெளிச்சமாக்கிய சங்கதிகளும் இருக்கும்.

மூல மரபின் சிஷ்ய பரம்பரையில் வரும் சித்தர்கள் யார்யார் என்பதை அகத்தியரோ, புசுண்டரோ, திருமூலரோ, காலாங்கிநாதரோ, போகரோ ஓரளவுக்கு உரைத்திருப்பார்கள். ஆனால் எல்லா பெயர்களும் இருக்கும் என்று சொல்லமுடியாது. இன்னாருக்கு இவர் இத்தனையாவது சீடர் என்பதை வேறொருவர் தன்னுடைய நூலில் புலப்படுத்தியிருப்பார். இது ஒரு கண்ணாமூச்சி விளையாட்டாகத் தொடர்ந்து ஓடும்.

குரு-சீடர் உறவு என்பது தகப்பன்-மகன் உறவுபோல் இருந்தது என்றால் மிகையில்லை. பூட்டன், பாட்டன், மகன், பேரன், கொள்ளுப்பேரன் என்றபடி சீடர்கள் தம் உறவு நிலைகளைப் பெரிதும் மதித்தனர். அப்படியொரு செய்திதான் இங்கே அம்பிகானந்தர் அருளிய ஞானோபதேசம் நூலிலிருந்து மேற்கோள் காட்டியுள்ளேன்.

‘பாட்டர் திருமூலருக்கு மூன்றாம்பேரன்

பாங்கான போகருக்கு நாலாம்பிள்ளை

தாட்டிகமாய் அம்பிகா னந்தனென்பேர்

தாயான அம்பிகையைத் தானேபோற்றி’

மூலமரபில் அகத்தியர் வழியில் திருமூலர் காலாங்கி போகர் வரிசையில் எண்ணற்ற சீடர்கள் வந்தனர். போகர் தன்னுடைய ஆத்மார்த்த சீடராகப் புலிப்பாணியை வைத்தார். அவ்வரிசையில் அடுத்ததாகக் கருவூரார் கொங்கணர் அம்பிகானந்தர் இடைக்காடர் என்று சிஷ்ய பரம்பரைப் பட்டியல் நீளும். இவர்களுடன் நாகராஜன் (எ) பாபாஜியும் சீடராக இருந்தார் என்பது நாம் அறிந்ததே.

அத்வைதம், துவைதம், விசிஷ்டாத்வைதம் பின்பற்றும் மடங்கள், சைவ சமய ஆதீனங்கள் போன்றவற்றில் பெரும்பாலும் குரு பரம்பரை இருக்கும். ஒருவருக்குப் பின் இன்னொருவர் மடாதிபதியாக பொறுப்பேற்பார். ஆனால் சித்த வம்சத்தில் போகர் காலத்திலேயே குருமார்கள் அனைவரும் சமாதியில் நிலைத்தும், வெளியே வந்தும் இயல்பாகப் பணிகளை மேற்கொண்டனர் என்பது விளங்குகின்றது.

கலியுகத்தின் பிரதம பாதத்தின் பிற்பகுதியில் அநேக சித்தர்கள் நீண்ட சமாதிக்குப் போனதால் தலையாய சீடர் வம்சத்தினரால் குருவின் ஆதீனம் நிறுவப்பட்டு அவ்வழியில் எண்ணற்றோர் பீடாதிபதிகளாக வந்து போயினர். இன்றும் தொடர்கின்றனர். தமிழகத்தில் இன்றைக்கு மூத்த சித்தர்களின் பெயரிலுள்ள பல ஆதீனங்களின் சிஷ்ய பரம்பரை வம்சாவளியினரே பீடாதிபதியாக உள்ளனர்.

- எஸ்.சந்திரசேகர்